Zgłaszanie wierzytelności w postępowaniu upadłościowym

Wierzyciel, który chce zostać zaspokojony z masy upadłości, musi zgłosić swoją wierzytelność w postępowaniu upadłościowym, także wtedy, gdy toczy się o nią spór sądowy albo gdy zapadł już wyrok. W postępowaniu upadłościowym dotyczącym majątku osób fizycznych brak zgłoszenia może mieć dla wierzyciela dalsze niekorzystne skutki, mianowicie wtedy, gdy dojdzie do przyjęcia planu spłaty (Zahlungsplan) albo zostanie wszczęte postępowanie z zajęciem dochodu (Abschöpfungsverfahren).

Wezwanie do zgłoszenia dotyczy wierzytelności upadłościowych. Są to roszczenia majątkowe, które przysługują wierzycielowi już w chwili otwarcia postępowania upadłościowego.

Nie zmienia tego okoliczność, że wierzytelność jest zabezpieczona prawem do odrębnego zaspokojenia (Absonderungsrecht, np. prawo zastawu, przewłaszczenie na zabezpieczenie). Można ją mimo to zgłosić jako wierzytelność upadłościową. Jeżeli wierzytelność tak zabezpieczona nie zostanie zgłoszona, nie ma to wpływu na istnienie samego zabezpieczenia.

Wierzytelności należy zgłosić w terminie zgłoszeń podanym w edykcie upadłościowym. W razie spóźnionego zgłoszenia wierzyciel ponosi spowodowane tym koszty szczególnego posiedzenia sprawdzającego (besondere Prüfungstagsatzung). Nie dotyczy to sytuacji, w której wcześniejsze zgłoszenie nie było możliwe, a wierzyciel podniesie to w zgłoszeniu i uprawdopodobni najpóźniej na późniejszym posiedzeniu sprawdzającym. Wierzytelności zgłoszone później niż czternaście dni przed posiedzeniem w sprawie badania rachunku końcowego nie są już w postępowaniu uwzględniane.

W postępowaniu upadłościowym dotyczącym majątku osób fizycznych wierzyciele, którzy nie zgłosili swoich wierzytelności do czasu głosowania nad planem spłaty, mają, jeżeli wniosek o przyjęcie planu spłaty wpłynął do sądu po 16 lipca 2021 r., jedynie ograniczone prawo do kwoty przypadającej według planu spłaty, i to tylko pod warunkiem, że nie zostali zawiadomieni o otwarciu postępowania (§ 197 ust. 1 IO).

Wierzytelności zgłasza się w sądzie, który wydał postanowienie o otwarciu postępowania upadłościowego (sąd upadłościowy).

Wierzytelności upadłościowe zgłasza się na piśmie. Zgłoszenie następuje w walucie krajowej (euro), przy czym dla przeliczenia miarodajny jest dzień otwarcia postępowania upadłościowego. W zgłoszeniu należy podać kwotę wierzytelności, fakty, na których się ona opiera, oraz dowody, które mogą zostać przedstawione na jej wykazanie.

Do zgłoszenia należy w miarę możliwości użyć formularza „Anmeldung einer Forderung im Insolvenzverfahren“ ogłoszonego na stronie austriackiego Ministerstwa Sprawiedliwości www.justiz.gv.at. Kto zgłasza wierzytelność w inny sposób, musi zawrzeć w zgłoszeniu dane wymagane w tym formularzu.

Zgłoszenie wraz z ewentualnymi załącznikami składa się w dwóch egzemplarzach. Dokumenty uprawdopodobniające wierzytelność, o ile nie zostały przesłane już ze zgłoszeniem, należy przynieść na pierwsze zgromadzenie wierzycieli. (Wierzyciele za granicą: zob. też punkt 9.)

Opłata od zgłoszenia wierzytelności wynosi 33 euro. Można ją uiścić przelewem na konto sądu upadłościowego, poleceniem zapłaty, wpłatą gotówkową w sądzie upadłościowym albo kartą płatniczą lub kredytową w sądzie upadłościowym. Numery kont sądów znajdą Państwo w bazie sądów na stronie austriackiego Ministerstwa Sprawiedliwości www.justiz.gv.at.

Prawa (np. prawa zastawu) na dochodach ze stosunku pracy albo na innych świadczeniach okresowych o funkcji zastępującej dochód należy zgłosić w sądzie upadłościowym w terminie zgłoszeń. Wygasają one, jeżeli nie zostaną zgłoszone do czasu głosowania nad planem spłaty. Jeżeli posiedzenie w sprawie planu spłaty musi zostać odroczone z powodu spóźnionego zgłoszenia takiego prawa, wierzyciel ponosi koszty odroczonego posiedzenia.

Roszczenia o wynagrodzenie gwarantowane (Insolvenz-Entgelt) należy zgłosić, pod rygorem wykluczenia, w ciągu sześciu miesięcy od otwarcia postępowania upadłościowego we właściwym oddziale IEF-Service GmbH albo w sądzie upadłościowym.

Zgłoszenie wierzytelności sporządza się w języku niemieckim. Jedynie wierzyciele mający zwykły pobyt, miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim UE (z wyjątkiem Danii) mogą zgłosić wierzytelność także w języku urzędowym swojego państwa, a więc na przykład po polsku. Bliższe zasady zawiera art. 55 rozporządzenia (UE) 2015/848 (EuInsVO).

Również w tym wypadku sąd lub syndyk mogą jednak zażądać tłumaczenia na język niemiecki (art. 55 ust. 5 EuInsVO). Dlatego zdecydowanie zaleca się zgłoszenie wierzytelności w każdym wypadku także w języku niemieckim.

Informacje o przebiegu postępowania można bezpłatnie sprawdzać w rejestrze upadłości (Insolvenzdatei) dostępnym w internecie pod adresem www.edikte.justiz.gv.at.